Kategorie
Kujawsko-Pomorskie Teatry

Teatr Wiczy


Stowarzyszenie Teatr Wiczy

Siedziba: Brodnica – Toruń – Gdańsk 
Rok założenia: 1991 
Sala: brak 
Aktualna liczebność zespołu:
Największa impreza: Międzynarodowy Festiwal Teatrów Ulicznych Bulwar 2005, 2006; projekt ABC Art Becomes Closer 2011 
Dane kontaktowe: ul. Szymanowskiego 20/5, 87-100 Toruń, 
tel. 501 612 111, 512 390 250, wicza@office.home.pl,

 www.wicza.com


Mimo zamrożenia bieżącej działalności Teatr Wiczy pozostaje od lat najbardziej rozpoznawalnym w regionie zespołem teatru alternatywnego. Jest to w znacznej mierze zasługa regularnych sukcesów osiąganych w latach 90. na Festiwalu Malta czy Łódzkich Spotkaniach Teatralnych. Ostatnie laury przyniosło przedstawienie Złamane paznokcie. Rzecz O Marlenie Dietrich (2007), wyróżnione na praskim World Festival of Puppet Art oraz na Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora we Wrocławiu. 

Teatr powstał w 1991 roku w Brodnicy z inicjatywy Romualda Wiczy-Pokojskiego. Pod koniec lat 90. przeniósł się do Torunia, gdzie miał siedzibę w mieszczącym się na toruńskim Rynku Ratuszu Staromiejskim. W latach 2004-2006 teatr organizował Międzynarodowy Festiwal Teatrów Ulicznych „Bulwar”. 

Grupa określa swój rodowód jako punkowy. Prezentowała spektakle w miejscach niekonwencjonalnych: w przestrzeniach hal fabrycznych, ale też na parkingach czy placach zabaw. Nie unikała spotkań z kilkusetosobową widownią pod gołym niebem, ale równie dobrze prezentowała się w 40-letnim samochodzie campingowym Mercedes L 508D, do którego mieściło się maksymalnie czternaścioro widzów – tak było w przypadku Emigrantów Sławomira Mrożka, w których występowali Radosław Smużny i Krystian Wieczyński. Spektakl ten był najlepszym dowodem na to, jak ważne dla tego teatru jest bliskie spotkanie z widzem. 

Nikt oficjalnie nie ogłosił końca istnienia Teatru, jednak objęcie w listopadzie 2011 roku przez Wiczę-Pokojskiego funkcji dyrektora naczelnego i artystycznego w Miejskim Teatrze Miniatura w Gdańsku zdecydowanie wpłynęło na zmniejszenie intensywności działań artystycznych podejmowanych przez zespół pod szyldem Wiczy. Na pewno nie pomogła też afera związana z unieważnieniem konkursu na dyrektora Teatru im. Wilama Horzycy, która do dziś pozostaje nierozwiązana.

Kategorie
Kujawsko-Pomorskie Teatry

Teatr „Jestem”


Siedziba: Toruń 
Rok założenia: 2009 
Dane kontaktowe: Damian Droszcz, ul. Szosa Lubicka 15d/44, 87-100 Toruń, tel. 693 881 985, damian.droszcz@op.pl


Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym i Osobom Potrzebującym Wsparcia „Jestem” założył w 2000 roku zmarły niedawno Zenon Nienartowicz. Początkowo Stowarzyszenie skupiało się na dwóch programach: Pracowni Rozwoju Porozumiewania i Klubie Integracji Społecznej. „W Polsce jest dużo placówek, które leczą, ale niewiele jest miejsc dla ludzi, w przypadku których medycyna nie ma już nic do powiedzenia” – mówił w jednym z wywiadów założyciel. Działająca przy stowarzyszeniu grupa teatralna powstała w 2009 roku, jej pomysłodawcą i opiekunem jest Damian Droszcz, absolwent Wydziału Nauk Pedagogicznych UMK w Toruniu, uczestnik organizowanej przez Instytut Grotowskiego Akademii Teatru Alternatywnego. Droszcz od początku dostał pełną swobodę pracy, rozwijając umiejętności zarówno swoje, jak i aktorów.

W skład „Jestem” wchodzą osoby w różnym wieku (od około trzydziestu do ponad sześćdziesięciu lat), o różnych rodzajach i stopniu niepełnosprawności tak fizycznej, jak i umysłowej. Grupa stara się przygotowywać przynajmniej jedną premierę rocznie; do tej pory ma w swoim dorobku dziesięć tytułów. W spektaklach twórcy bazują na emocjach członków grupy. Publiczność jest integralną częścią działań zespołu, jak na przykład w przedstawieniu Wolność, które uczestniczyło w dwóch zagranicznych festiwalach (Artsy-Fartsy Festival w Czechach i Apollo International Youth Theatre Festival w Rumunii); teatr był też regularnym gościem na organizowanym przez toruński Baj Pomorski Festiwalu Spotkania/Innym Okiem, Festival Kingdom of art (Szczecin, Goleniów), International Amateur Festival in Mont Laurier (Quebec, Kanada). Poza grantami ministerialnymi teatr korzysta ze wsparcia Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Urzędu Miasta Torunia i Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko-Pomorskiego.

Kategorie
Kujawsko-Pomorskie Teatry

Teatr Lalek „Zaczarowany Świat”


Siedziba: Toruń
Rok założenia: 1950
Sala: sala w siedzibie teatru (122 miejsca dziecięce oraz 60 miejsc dla dorosłych)
Aktualna liczebność zespołu: 7
Największa impreza: coroczny cykl warsztatów teatralnych w ramach Edukacji Kulturalnej Dzieci i Młodzieży
Dane kontaktowe: Szosa Chełmińska 226B, 87-100 Toruń,
tel. 697 085 669 ; 601 816 690,
teatrlalekzaczarowanyswiat@gmail.com

https://www.facebook.com/zaczarowanyswiattorun/


Powstały w 1950 roku teatr był pomysłem Janiny Awgu­lowej, która od samego początku za swojego docelowego od­biorcę i partnera do rozmowy uznała dziecięcą publiczność, przede wszystkim przedszkolaków i uczniów pierwszych klas szkoły podstawowej. Pierwsze przedstawienie odbyło się na korytarzu drewnianego baraku – pierwszej siedziby teatru w Przedszkolu nr 13. Pokazano bajkę Ewy Szelburg-Zarembiny O kuchareczce Petronelce, której cały świat w gotowaniu poma­gał w reżyserii Awgulowej. Na scenie grały dzieci z przedszko­la, lalki prowadzone były przez rodziców dzieci, a na widowni zasiedli… przedstawiciele władz miasta, kierowniczki przed­szkoli oraz delegacje komitetów rodzicielskich toruńskich przedszkoli. W pierwszych latach teatr przygotowywał nawet siedem krótkich (około dwudziestominutowych) premier rocz­nie, w latach kolejnych powstawały średnio cztery nowe przed­stawienia w sezonie, grane tak długo, dopóki nie zobaczyły je dzieci z wszystkich toruńskich przedszkoli. Do 1992 roku przed­stawienia były bezpłatne.

W 1977 roku w teatrze pojawiła się Emilia Betlejewska, która zajęła się projektowaniem scenografii, a stopniowo także reżyserią. W 1990 roku – w jubileusz czterdziestolecia – Awgu­lowa oficjalnie przekazała Betlejewskiej prowadzenie teatru.

W 1992 roku na skutek wprowadzenia w Toruniu progra­mu przekształceń niektórych przedszkoli państwowych w nie­publiczne placówki oświatowe wszyscy członkowie zespołu otrzymali wymówienia z pracy, co jednoznacznie wiązało się z rozwiązaniem teatru. Podjęto trudną decyzję o jego prywaty­zacji. Obecnie działa przy Fundacji „Pro Theatro”. Lata dziewięć­dziesiąte zaowocowały nowymi spektaklami wychodzącymi poza tradycyjne przedstawienia parawanowe. Aktualnie teatr stara się eliminować słowo na rzecz obrazu.

Obecnie w repertuarze teatru znajduje się sześć tytułów: Ostatnie drzewo, Tuba Dei i Anioł, Legenda o Smoku Wawelskim, Ala w Alulandii, Kaj i Gerda – Królowa Śniegu na wesoło, Maruba i lamparty.