Kategorie
Baza Badacza

Tyszka J. (red.), „Świat na opak, 10 lat Teatru Strefa Ciszy”

Świat na opak, 10 lat Teatru Strefa Ciszy, pod red. Juliusza Tyszki, Teatr Strefa Ciszy, Poznań 2003

Świetnie wydana dwujęzyczna album-monografia dokumentująca 10 lat pracy Teatru Strefa Ciszy, jednego z ciekawszych polskich teatrów alternatywnych. Poznański Teatr Strefa Ciszy Adama Ziajskiego pojawił się w nurcie teatru alternatywnego w 1993 roku. Swe poszukiwania rozpoczął wpatrzony w dokonania Jerzego Grotowskiego. Dążąc jednak z uporem i konsekwencją do własnego kierunku działań, stworzył oryginalny, swój własny sposób na teatr. Realizował happeningi i spektakle uliczne. W 1996 roku teatr nalazł swoją pierwszą siedzibę w użyczonych piwnicach przy ulicy Mostowej w Poznaniu, które zajmował przez kolejne osiem lat. Książka podsumowuje i dokumentuje dotychczasowe realizacje zespołu, zawiera bardzo wiele fotografii, omówienia przedstawień oraz przeprowadzone przez Juliusza Tyszkę wywiady z aktorami, jak też spis prezentacji i bibliografię.

Kategorie
Baza Badacza

Szmida Ola, Obębowska-Piasecka Ewa, „Miasto w teatrze… „

Ola Szmida, Ewa Obębowska-Piasecka, Miasto w teatrze. Subiektywny przewodnik po poznaniu i spektaklach Strefy Ciszy, Stowarzyszenie Teatr Strefa Ciszy,Poznań 2013

Oryginalna książka jubileuszowa składająca się z dwóch narracji: plastycznej Oli Szmidy i literackiej Ewy Obrębowskiej-Piaseckiej. Choć z pozoru występują niezależnie od siebie, zaplatają się na różnych piętrach opowieści. Na piętrze pierwszym poznajemy Teatr Strefa Ciszy i dwadzieścia jego spektakli wybranych z okazji dwudziestych urodzin zespołu. Wracamy do Kwatery, Sąsiada 2000, Judaszy, Last Minute, Kurantów, 36.6, DNA, Salta Mortale i wielu innych. Na drugim piętrze nicujemy dwadzieścia terminów służących do opisu teatralnych zjawisk. Swoje tajemnice odkrywają przed nami: scena, kurtyna, zapadnia, widz, bankiet… Na trzeciej kondygnacji wędrujemy po symbolicznym mieście złożonym z domów, ulic, podwórek, placów, rynków, sklepów, biur, stadionów, świątyń i cmentarzy. A na piętrze czwartym zwiedzamy miasto konkretne – Poznań. Oglądamy jego fasadę, strych i piwnicę. Zagłębiamy się w magiczne  i przeklęte zakamarki. Jest pewnie i piętro piąte, ale tam Czytelnik wybiera się już na własną rękę, w czym ma mu pomóc mapa pełniąca rolę spisu treści.

Kategorie
Teatry Wielkopolskie

Teatr Strefa Ciszy


Siedziba: Poznań
Rok założenia: 1993
Dane kontaktowe: Stowarzyszenie Teatr Strefa Ciszy, ul. Grunwaldzka 22, 60-78 Poznań, tel. 61 867 17 85, teatr@strefaciszy.com.pl


Liderem Teatru Strefa Ciszy jest Adam Ziajski. Grupa ze swoimi spektaklami wkracza w przestrzeń miejską, ekspery­mentuje z teatralnymi i estetycznymi konwencjami. Realizuje spektakle plenerowe, happeningi i akcje uliczne np. Kuranty – widowisko zrealizowane na fasadzie poznańskiego ratusza, Odsłanianie Mostu – otwarcie Mostu św. Rocha. Wiele przed­stawień Strefy Ciszy ma charakter interaktywny, ich ludyczna stylistyka nawiązuje do dawnego karnawału (np. Judasze, 1995, Wodewil miejski, 1996). Poruszają też tematy związane z porząd­kiem społecznym, konsumpcjonizmem oraz próbują zrozumieć mechanizm ludzkich działań (Postscriptum, 2000, Nauka latania, 2006). Jedno z największych przedsięwzięć zespołu to spektakl Salto mortale (2008), stworzony z grupą Clip Theater z Tel Awi­wu. Ostatnią premierą teatru był Autobus (2012), zrealizowany w ramach projektu RE// MIX Komuny// Warszawa.

Od 2012 roku Adam Ziajski realizuje wyłącznie projekt Centrum Rezydencji Teatralnej Scena Robocza, stwarzając grupom i artystom niezależnym warunki do tworzenia i eks­ploatacji spektakli. W ciągu czterech lat pracowali tam twórcy uznani (Circus Ferus, Teatr Fuzja, Trzeci Teatr Lecha Raczaka, Te­atr Cinema, Teatr Srebrna), prezentowali się początkujący (kon­kurs Nowa Generacja w 2014 roku), realizowano też projekty związane z przestrzenią miejską (np. cykl działań aktywizujący sąsiedztwo).

W 2016 roku Ziajski wyreżyserował spektakl Nie mów nikomu, nie używając nazwy Teatr Strefa Ciszy. Zapowiedział również oficjalne rozwiązanie Teatru i dalszą działalność w ra­mach Sceny Roboczej.