Kategorie
Baza Badacza

Duda A., Adamiszyn E., Oleszka B. (red.), „Polski teatr alternatywny po 1989 roku…”

Polski teatr alternatywny po 1989 roku z perspektywy Akademickich/Alternatywnych Spotkań Teatralnych KLAMRA, pod red. Artura Dudy, Emilii Adamiszyn, Bartłomieja Oleszka, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2012

Jest to pierwsza książka poświęcona Akademickim/Alternatywnym  Spotkaniom Teatralnym „Klamra” organizowanym w klubie Od Nowa od ponad dwudziestu lat. Sympatycy teatru alternatywnego w całej Polsce, uczniowie, studenci i teatromani w każdym wieku znajdą w niej wyczerpujące informacje o organizatorach festiwalu, najważniejszych wydarzeniach i – nade wszystko – zespołach goszczących w Toruniu: legendach teatru alternatywnego (Teatr Ósmego Dnia), nowej alternatywie (Teatr im. Alberta Tison, Wierszalin, Cinema), przedstawicielach innych nurtów (teatry tańca, antropologiczne i lalkowe), dzięki którym Klamra jest zaliczana do najważniejszych festiwali teatru alternatywnego w Polsce. Książka składa się z czterech części. Wśród autorów tekstów Sylwia Lichocka, Maciej Krzyżyński, Artur Duda i Emilia Adamiszyn.

Kategorie
Kujawsko-Pomorskie Teatry

Teatr niebopiekło


Siedziba: Bydgoszcz
Rok założenia: 2003
Dane kontaktowe: Andrzej Stróż, ul. Konopna 34/11,85-100 Bydgoszcz
tel. 501 347 402, niebo9@gazeta.pl


W 2000 roku, po dwudziestu siedmiu latach, swoją dzia­łalność zakończył Trzeci Teatr w Drodze – który przez ponad ćwierć wieku radził sobie bez stałego miejsca do prób i prezen­tacji spektakli. W tym samym roku, po dziewięciu latach, zaprzestano organizacji Międzynarodowego Festiwalu „Off Prezenta­cje Teatralne”, który bydgoskiemu widzowi dawał możliwość kontaktu ze światowym teatrem alternatywnym. Z obiema tymi inicjatywami związany był Andrzej Stróż, kierownik Pracowni Teatru i Tańca w Miejskim Centrum Kultury w Bydgoszczy. Jego rozłąka z teatrem okazała się jednak chwilowa i na początku 2003 roku powstało Niebopiekło. Wrócił także festiwal – tym razem jako Międzynarodowy Festiwal Teatralny „Inne Sytuacje”, na który zjeżdżają grupy w swojej pracy teatralnej nawiązujące do twórczości Jerzego Grotowskiego.

W ogłoszonym w 2005 roku manifeście czytamy: „Teatr Niebopiekło nie płaci i nie jest płatny, aczkolwiek – czasem trzeba zainwestować w niego siebie. Praca nad spektaklem polega na improwizacji i budowaniu jego struktur z własnych przemyśleń zasilanych tekstami i innymi bodźcami źródłowymi. Jeśli nie masz nic przeciwko treningom fizycznym, czytaniu i dogłębnym rozmowom, interesujesz się lub przeczuwasz u siebie zainteresowanie zakamarkami ludzkiej natury, chcesz poznać siebie w lustrze kontaktu z innymi, wejść w labirynt szczerości i sprawdzić, dokąd prowadzi, przemienić swoje ciało z więzienia duszy w jej narzędzie, głośno powiedzieć coś ważnego, spojrzeć drugiej osobie w oczy bez zakłopotania, odkryć zaniedbane zakamarki czasu i przestrzeni i wypełnić je sobą, użyć tego, kim jesteś naprawdę – przyjdź”.

Wspomniana fizyczność wydaje się być w centrum zainteresowań Stróża. Widoczna jest zarówno w spektaklach, jak i w prowadzonych warsztatach (także za granicą, ostatnio Mehemet Ulusoy Uluslararasi Sokakta Tiyatro Festivali w Turcji). Wyjątek od reguły stanowił spektakl Amsterdam (grudzień 2014), w którym istotną rolę odgrywał tekst autorstwa Józefa Herolda.

Stróż pracuje przede wszystkim z młodymi ludźmi i to oni stanowią trzon zespołu aktorskiego. Podobnie jak w przy­padku Trzeciego Teatru w Drodze, Niebopiekło funkcjonuje na co dzień bez stałej siedziby i poszukuje przestrzeni z projektu na projekt.