Kategorie
Podkarpackie Teatry

Latający Teatr Kantorowi



Ogólnopolski projekt artystyczny realizowany od 2019r. w Wielopolu Skrzyńskim,  skupiający reżyserów teatrów offowych. Celem projektu jest spotkanie i wspólna twórcza praca w miejscu dla teatru szczególnym, miejscu narodzin Tadeusza Kantora, w Wielopolu Skrzyńskim. Tu, pod kierunkiem zaproszonego reżysera, odbywają się warsztaty teatralne w wyniku których powstaje spektakl.

W lipcu 2019r. zaproszenie do udziału w projekcie przyjął – twórcy Teatru Scena Plastyczna KUL – Leszek Mądzik. W wyniku spotkania mistrz – uczniowie, powstał spektakl pt. „Źródło”.

Spektakl „Źródło”, to spektakl – medytacja. Misternie utkany z obrazów, muzyki, nastoju oraz naszych wyobrażeń, dialog z Absolutem. Wyciszenie zmysłów prowokowane dźwiękiem i obrazem zaprasza w podróż, w głąb siebie. Jest „zwierciadłem”, w którym każdy z nas może się przejrzeć.  Spektakl ten można czytać wielowymiarowo, jest on także próbą znalezienia odpowiedzi na odwieczne pytania egzystencjalne:
Skąd przychodzę? Dokąd zmierzam? Pytania te skłaniają do refleksji nad samym sobą, swoim człowieczeństwem, relacjami z innymi , ze światem.


Spektakl „Źródło” inspirowany twórczością Tadeusza Kantora  – w reżyserii prof. Leszka Mądzika jest wynikiem spotkania MISTRZ – UCZEŃ. Tym razem uczniami Mistrza i jego aktorami stali się twórcy teatrów offowych z całej Polski, a podróż do źródeł odbyła się w szczególnym miejscu – Wielopolu Skrzyńskim, gdzie urodził się jeden z największych reformatorów teatru Tadeusz Kantor.


Co powstało w wyniku tego niezwykłego spotkania?
Do jakich źródeł doszli młodzi reżyserzy prowadzeni przez twórcę Sceny Plastycznej KUL?


Podróż do źródeł, to nie tylko poszukiwanie teatralnych korzeni, to też pytania o miejsce człowieka we współczesnym świecie, jego relacje, próby kontaktu z otoczeniem, które wbrew pozorom nie są oczywiste.

 Spektakl „Źródło” możemy czytać wielowymiarowo. Także jako próbę pokazania prawdy o sobie, odsłonięcia twarzy, zdjęcia maski. Jest on z pewnością próbą odpowiedzi na odwieczne pytania egzystencjalne człowieka: Skąd przychodzę? Co mnie spotyka? Dokąd zmierzam? Skłania do refleksji nad samym sobą, swoim człowieczeństwem, relacjami ze światem.

Trudno opisać słowami obrazy, wrażenia, przemyślenia, które nasuwają się podczas oglądania – kontemplowania sztuki w reż. Leszka Mądzika. Jest to często osobiste spotkanie  z samym sobą, rodzaj medytacji, poszukiwania samego siebie.

Kategorie
Podkarpackie Teatry

Stowarzyszenie Twórcze SztukPuk Sztuka


Siedziba: Rzeszów
Rok założenia: 2012
Dane kontaktowe: sztuk.puk.sztuka@gmail.com


Główną działalnością prowadzoną przez Stowarzyszenie jest organizowanie przedsięwzięć kulturalnych, w których m.in. promowani są artyści oraz twórcy związani z Rzeszowem oraz szerzej z województwem podkarpackim i nie tylko. Jednym z celów działania stawianych przez Stowarzyszenie Twórczego “SztukPuk Sztuka” jest kształtowanie wrażliwości poznawczej i estetycznej, stwarzanie możliwości kontaktu z wartościami kultury polskiej i światowej w różnych dziedzinach sztuki, w tym głównie teatru. Rozwój odbędzie się dzięki kontynuacji już istniejących projektów, które odbywają się cyklicznie. Należą do nich m.in. “Koncert muzyki żydowskiej – Hava Nagila Raysha” czy spektakl Pamiętasz, była miłość.

Stowarzyszenia stawiają sobie za cel ożywić i tchnąć w środowisko lokalne nową energię, która zainspiruje i zmotywuje mieszkańców do kreatywnego spędzania wolnego czasu. Poprzez stworzenie możliwości uczestnictwa w wydarzeniach osobom, które do tej pory nie uczestniczyły w życiu kulturalnym, Stowarzyszenie chce zainteresować mieszkańców i wyjść na przeciw ich potrzebom. 

Materiał nadesłany.

SPEKTAKLE

Kategorie
Podkarpackie Teatry

Teatr Formy Parra


Siedziba: Ustrzyki Dolne
Rok założenia: 1997
Sala: Ustrzycki Dom Kultury
Aktualna liczebność zespołu: 14
Największa impreza: Festiwal Ustrzycka Teatromania
Dane kontaktowe: Ustrzycki Dom Kultury, ul. 29 listopada 31, 38-700 Ustrzyki Dolne, tel. 608 746 552, grazynakaznowskachrapko@gmail.com

http://parra.com.pl/


Teatr Formy Parra powstał z inicjatywy Bogdana Augu­styna – dyrektora Ustrzyckiego Domu Kultury, który zaprosił do współpracy Grażynę Kazanowską-Chrapko, od 20 lat reży­serującą i prowadzącą teatr dla młodzieży i o niej. Reżyserka wspomina o inspiracji myślą Jerzego Grotowskiego, Tadeusza Kantora, Leszka Mądzika czy Józefa Szajny. Korzysta z rozwią­zań formalnych teatru plastycznego, fizycznego, lalkowego. Te inspiracje nie są przypadkowe dla absolwentki Podyplomo­wych Studiów Reżyserskich Teatru Dzieci i Młodzieży PWST we Wrocławiu. Tam zrozumiała, że ciało i lalki mają ogromną moc przekazywania emocji i wrażliwości artysty i warto je eksploa­tować. Teatr nie zamyka się na jedną formę wypowiedzi, dostosowuje język do możliwości aktorów i widzów, do przestrzeni, w której pracuje, i problemu, który go uruchamia.

Kazanowska-Chrapko współpracuje przede wszystkim z uczniami liceów. W czasie działalności Parra dała ponad 30 premier i około 250 pokazów spektakli w kraju i na świecie. W zespole było łącznie około 100 osób, a 13 z nich aktualnie związanych jest ze sceną w MDK Ustrzyki Dolne.

W 2016 roku Teatr Formy Parra zorganizował II edycję Festiwalu Ustrzycka Teatromania. Przegląd obejmował począt­kujące teatry amatorskie i niezależne, a wiek uczestników nie mógł przekraczać 19 lat. ­

Kategorie
Podkarpackie Teatry

Amatorski Teatr Dramatyczny im. Józefa Żmudy


Siedziba: Stalowa Wola
Rok założenia: 1946
Sala: Miejski Dom Kultury w Stalowej Woli
Aktualna liczebność zespołu: 18
Dane kontaktowe: ATD, Miejski Dom Kultury,
ul. 1 Sierpnia 9, 37-450 Stalowa Wola, tel. 15 842 09 50

https://www.facebook.com/Amatorski-Teatr-Dramatyczny-im-J%C3%B3zefa-%C5%BBmudy-190432640974371/


Amatorski Teatr Dramatyczny powstał w 1946 roku przy Zakładowym Domu Kultury Huty Stalowa Wola. Jego założy­cielem był Józef Szporna, który zrealizował około 15 premier. Sławę i rozgłos przyniósł zespołowi Józef Worek Żmuda, chary­zmatyczny reżyser i wybitny aktor, który przygotował z człon­kami Teatru ponad 40 przedstawień. Po jego śmierci teatr po­stanowił przyjąć jego imię.

Obecnie zespół liczy 18 osób w wieku 17-75 lat, najstar­si członkowie brali udział w blisko 50 premierach. Od zawsze ATD sięgał po teksty dramatyczne, bajki, ludowe opowieści, by w końcu zdecydować się sięgnąć do historii jego aktorów i uczynić z ich doświadczeń scenariusz spektaklu teatralnego. Stało się tak za sprawą Anety Adamskiej (patrz Teatr Przedmie­ście). Aktorka-reżyserka fascynuje się historiami życiowymi swoich aktorów i po blisko 65 latach działalności ADT współ­tworzy spektakl o łączeniu życia z działalnością w Teatrze. Prze­tańczyć zmierzch to wspomnienia twórców po latach, które łączą się w zaskakującą całość, epatującą ciepłem i szczerością. Adamska nie stawia na wielki efekt wizualny, proponuje spo­kojny i piękny spektakl o przemijaniu, potrzebie atencji i wy­spowiadania się, nim zapadnie zmierzch.

Kategorie
Podkarpackie Teatry

Teatr O. de. la.


Siedziba: Rzeszów
Rok założenia: 2014
Dane kontaktowe: ul. Legionów 11/3, 35-111 Rzeszów, 
tel. 698 682 317, odelateatr@gmail.com


Teatr o.de.la powstał w 2014 roku, a od 2018 funkcjonuje w ramach Fundacji Teatr o.de.la. Założycielką i choreografką Teatru jest Marta Bury, koordynatorem pracy Tomasz Kuliberda.

Marta Bury jest socjolożką, aktorką teatru lalek, choreografką teatralną. Od czterech lat jest freelancerką skupioną na pracy z ruchem. Autorka metody pracy z ciałem „stawanie się przestrzenią” w której barwne wizualizacje psychokinetyczne wykorzystuje do tworzenia choreografii. Jej prace są raczej instalacjami ruchowymi opartymi w dużej mierze na improwizacji i dzikości ciała.

Aktualny repertuar: „Uwaga” (2019) „Kraksa”(2019)

SPEKTAKLE

Kategorie
Podkarpackie Teatry

Magapar Teatr Światła


Siedziba: Lubaczów
Rok założenia: 1983
Sala: Miejski Dom Kultury w Lubaczowie,
ul. Marii Konopnickiej 2, 37-600 Lubaczów
Dane kontaktowe: tel. 515 513 053, magapar@tlen.pl

https://magapar.com/


Teatr Światła Magapar powstał z inicjatywy Barbary Thie­me. Liderka zespołu jest absolwentką Katolickiego Uniwersy­tetu Lubelskiego, kierunek historia sztuki, ukończyła też pody­plomowe Studia Teatru i Filmu na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Przez lata działalności reżyserskiej zajmowała się także pisaniem artykułów o teatrze i sztuce, wydała książkę o działalności teatru (B. Thieme, Magapar, Wieluń 2007). Jest stypendystką Instytutu Kultury i Nauki Janineum w Austrii. W Magaparze zajmuje się wszystkim – reżyserią aktorów i świa­teł, pisaniem scenariuszy, scenografią, choreografią i organiza­cją. Thieme przez lata wypracowała specyficzny język teatralny. Zupełnie zrezygnowała z używania słów i zwróciła się w stronę formy: ciała, światła i muzyki jako podstawowego budulca swo­ich spektakli, które mają pobudzać wyobraźnię i wrażliwość widza, prowokować go do przemyśleń i interpretacji zobaczonych obrazów. Często korzysta z wielkich lalek lub ubiera aktorów w maski i obszerne togi. Zdaniem reżyserki teatr może mówić jedynie symbolami, a wrażliwość i kompetencje kulturowe in­dywidualnego widza przeprowadzą go przez przedstawienie, tak by czerpał z niego jak najwięcej. Magapar pracuje w Miejskim Domu Kultury w Lubaczo­wie – tam odbywają się próby, ale część spektakli pokazywa­na jest w innych przestrzeniach – kościołach, opuszczonych budynkach, na wolnym powietrzu. Aktorzy współpracujący z Thieme to uczniowie lubaczowskich szkół. Co roku dochodzi do wymiany części zespołu i powstaje nowy spektakl. Jego temat zawsze zależy od grupy. Członkowie najczęściej sięgają po mi­tologię grecką, stare bajki i przypowieści lub tworzą autorskie scenariusze dotyczące podstawowych kwestii ludzkiego życia.

Jednym z wielu sławnych spektakli Magaparu są Miejsca (2006), opowieść o szukaniu celu w życiu, realizowaniu marzeń, próbach pokochania i zostania pokochanym. Dzięki tej pracy zespół w 2006 roku został zaproszony na Międzynarodowy Fe­stiwal Fringe w Nowym Jorku i zagrał na Broadwayu. Otrzymał również międzynarodowe nagrody na festiwalu na Florydzie: za wybitną reżyserię i koncept spektaklu.

To tylko jeden z wielu sukcesów zespołu Magapar. Do tej pory pokazywał swoje spektakle na najważniejszych scenach niezależnych w kraju i brał udział w międzynarodowych festi­walach teatralnych w: Szwajcarii, Francji, Danii, Anglii, Austrii, Niemczech, na Słowacji, w Kanadzie, Turcji, USA (dwukrotnie), w Tunezji. Teatr ten prezentował swoje przedstawienia na Ukra­inie, na Węgrzech, we Włoszech i Portugalii.

Kategorie
Podkarpackie Teatry

Teatr S.A.N.


Siedziba: Przemyśl
Rok założenia: 2014
Sala: Zamek Kazimierzowski w Przemyślu
Aktualna liczebność zespołu: 13
Dane kontaktowe: facebook.com/teatrsan

https://teatrsan.wordpress.com/


Teatr wypełnia lukę w teatralnym życiu Przemyśla. Niestety w mieście nie ma zawodowego teatru, a jedynie stały niezawodowy Teatr Fredreum o określonej linii programowej. Dlatego właśnie kilkoro przyjaciół postanowiło założyć własny teatr, skierowany do widzów w każdym wieku. Zespół pracuje, podobnie jak Fredreum, w Zamku Kazimierzowskim. By zadowolić większość widzów, teatr opracował trzy główne bloki, w których powstają kolejne projekty. Teatral­ne poranki – to pomysł skierowany do najmłodszych, w jego ramach powstał serial teatralny Barwy lasu. Następna część programu to Teatr bliżej Ciebie – zespół organizuje spektakle i warsztaty wyjazdowe dla młodzieży i dorosłych w okolicznych miasteczkach i wsiach. I trzeci blok – Od juniora do seniora, or­ganizowany we współpracy z PCKiN „Zamek”. Na potrzeby tej części powstają spektakle familijne.

Teatr S.A.N. najchętniej korzysta z metody „pisania na scenie”, a co za tym idzie wszystkie scenariusze są autorskie i mogą zmieniać się wraz z potrzebami konkretnej widowni. Liderzy Aneta Mistelska i Rafał Paśko, a także cały zespół ko­rzysta z bogatej oferty warsztatów w całym kraju, a to, czego się nauczą, przekazują dalej, prowadząc warsztaty w szkołach podstawowych i gimnazjach. Teatr działa na zasadach wolon­tariatu i społecznego zaangażowania, jego członkowie na co dzień zajmują się zupełnie inną pracą zawodową.

Kategorie
Podkarpackie Teatry

Teatr Fredreum


Siedziba: Przemyśl
Rok założenia: 1869
Sala: Zamek Kazimierzowski
Aktualna liczebność zespołu: 23
Największa impreza: Przemyska Wiosna Fredrowska
Dane kontaktowe: ul. Grodzka 1, 37-700 Przemyśl,tel. 16 678 25 43, 534213 655, biuro@fredreum.pl

http://www.fredreum.hekko24.pl/


owarzystwo Dramatyczne im. Aleksandra Fredry „Fredreum” założone zostało w 1869. Od początku zespół pra­cował w Zamku Kazimierzowskim w Przemyślu. W pierwszych latach działalność tej amatorskiej grupy była utrudniona przez problemy lokalowe. Mimo wszystko aktorzy grali w małych do­mach kultury i prywatnych mieszkaniach. Po kilku latach podjęli działania na rzecz otrzymania jednej z sal Zamku Kazimierzowskiego w użytkowanie. Niestety do­piero w 1885 roku teatr otrzymał na to zgodę i przeprowadził się na stałe do Zamku. Co ważne, członkowie Towarzystwa musieli na własny koszt zrobić remont, tak by przystosować wnętrze do wymogów pracy teatralnej. Dwie wojny światowe zakłóciły pracę teatru i ponownie doprowadziły do zrujnowania budynku. W 1947 roku zespół otrzymał tytuł Stałego Niezawodo­wego Teatru i od tego czasu pracuje nieprzerwanie.

Przez lata działalności Teatr Fredreum dał blisko sto pre­mier. Najczęściej na scenie pokazywano teksty Aleksandra Fre­dry, choć zespół sięgał również po utwory innych autorów, pol­skich i zagranicznych, klasyków, komediopisarzy oraz autorów współczesnych. Oprócz sceny przemyskiej grupa prezentuje spektakle w Surochowie, gdzie urodził się ich patron, w Niena­dowej k. Dubiecka, gdzie spędził dzieciństwo w majątku dziad­ków, oraz we Lwowie, gdzie zamieszkiwał i zmarł.

Obecnie Towarzystwo Dramatyczne liczy kikudziesięciu czynnych członków, w tym 23 aktorów sceny na Zamku Kazi­mierzowskim. Podtrzymywana jest tradycja aktora amatora. Występujący nie otrzymują wynagrodzenia, ponieważ skromne wpływy z biletów często nie starczają nawet na pokrycie pod­stawowych potrzeb. Przemyska scena nie zatrudnia aktorów zawodowych, a zaprasza do współpracy mieszkańców miasta i okolicznych wsi. Dla Teatru najważniejsza jest pasja, zaanga­żowanie, ale także zróżnicowanie twórców, ich doświadczeń, wykształcenia i wieku.

Kategorie
Podkarpackie Teatry

Teatr S.Tr.A.C.H.


Strasznie Trudno Analizować Czyjąś Historię

Siedziba: Krosno
Rok założenia: 2007
Dane kontaktowe: ul. Mirandoli Pika 1/22, 38-400 Krosno, tel. 794 995640


Teatr S.Tr.A.C.H działa przy Regionalnym Centrum Kultur Pogranicza w Krośnie od 2007 roku. Głównym jego celem jest promowanie teatru alternatywnego oraz dzielenie się nim z publicznością. Nie ucieka od scenicznych tradycji, ale również poszukuje nowych środków wyrazu artystycznego. Od roku 2012 działa w formie Stowarzyszenia, dzięki któremu uzyskał możliwość pozyskiwania grantów na swoją działalność. Efektem działalności Teatru są przede wszystkim Nocne Teatralia Strachy. Do tej pory odbyło się trzynaście edycji festiwalu, które przyciągają coraz większe rzesze miłośników sztuki. Festiwal Nocne Teatralia Strachy z biegiem lat ewoluował, z Festiwalu Teatrów Alternatywnych stał się Festiwalem Sztuk Alternatywnych, skupiając wokół siebie wszystkich artystów sztuk offowych, niezależnie od praktykowanej przez nich dziedziny. Aktualnie w skład programu każdej edycji festiwalu wchodzą wydarzenia z następujących grup: teatr, taniec, muzyka, wolontariat, wykłady, warsztaty, film, performance. W ramach festiwalu prowadzone są wakacyjne warsztaty teatralne, podczas których członkowie Teatru pracują z młodzieżą nad ruchem ciała, emisją głosu i dykcją oraz uczą techniki performance, teatru cieni, lalek, teatru ognia, a także pisania recenzji teatralnych, grafiki komputerowej, czy sztuki fotografii. Po zakończeniu cyklu spotkań podopieczni mają możliwość zaprezentowania zdobytych umiejętności na otwarciu festiwalu, w spektaklu/wystawie, który wspólnie przygotowują. Podczas każdej edycji festiwalu tworzona jest grupa wolontariuszy, którzy poprzez warsztaty uczą się organizacji wydarzeń dużego kalibru.


W tak zwanym międzyczasie członkowie Teatru pracują nad własnymi spektaklami. W dorobku mają już kilka premier: Istnienia – reż. Natalia Czernicka, Instynkt – reż. zespół, Performance Zlepione Ciała – reż. Paweł Wrona, Performance cieni – reż. Paweł Wrona, Moje szczęście – reż. Paweł Wrona, Czterej muzykanci z Bremy – reż. Paweł Wrona, Poker swing – reż. Dagmara Bogacz i zespół, Spektakl Kultur – reż. Paweł Wrona, Pociąg czasu –reż. Paweł Wrona i zespół, Teatr ognia, Skok w rzeczywistość– reż. Dagmara Bogacz i zespół.

Kategorie
Podkarpackie Teatry

Teatr TATA


Teatr Amatorskich Tradycji Artystycznych

Siedziba: Brzozowo
Rok założenia: 1996
Sala: Brzozowski Dom Kultury, Biuro Wystaw Artystycznych w Krośnie
Dane kontaktowe: ul. Armii Krajowej 3, 36-200 Brzozów

http://www.bdk.net.pl/Teatr_TA_TA.html


Teatr Amatorskich Tradycji Artystycznych (w skrócie TATA) w tym roku obchodzi swoje dwudzieste urodziny. Założycielem i liderem zespołu jest Damian Kierek – absolwent Wydziału Re­żyserii Dramatu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krako­wie. To z jego inicjatywy w 1996 roku w Krośnie powstał spek­takl Męski łagier Ludmiły Pietruszewskiej, który zainaugurował działalność Teatru TATA.

Damian Kierek na stałe współpracuje z zawodowymi tea­trami na Słowacji, dlatego jak sam twierdzi: „TATA bardziej bywa niż jest, a jego działalność ściśle wiąże się z ogromną potrzebą powrotu do Polski i współpracy z ludźmi, którzy naprawdę ko­chają teatr”. Do tej pory zespół dał tylko 5 premier. Wspomniany Męski łagier, Ars moriendi – spektakl-kolaż antycznych tekstów pochodzących z Antologii Palatyńskiej, inskrypcji nagrobnych oraz fragmentów wierszy, epigramatów i innych utworów sta­rożytnych, Odyseja według eposu Homera (1999), Persowie na podstawie tragedii Ajschylosa (2000). To ostatnie przedstawie­nie zdobyło nagrodę za reżyserię i adaptację – Brązową Misę Borowiny – podczas Biesiady Teatralnej w Horyńcu Zdroju, Ty­skich Spotkań Teatralnych i II nagrodę Festiwalu Teatrów Stu­denckich „Proscenium” w Teatrze STU w Krakowie. Największym osiągnięciem Persów było zdobycie w 2001 roku nagrody za najlepsze odczytanie tematu antycznego na Międzynarodo­wym Festiwalu Dramaturgii Starożytnej w Kerczu na Krymie. Ucieczka z Alcatraz (2002) to ostatni projekt Teatru TATA, mo­nodram w wykonaniu Rafała Dłużniewskiego, który otrzymał kilka prestiżowych nagród, m.in. wyróżnienie III Festiwalu Mło­dej Dramaturgii „Widowisko” w Teatrze Miniatura w Gdańsku.

Od momentu powstania aż do dziś Teatr TATA pracuje w Brzozowskim Domu Kultury. Poza działalnością teatralną Damian Kierek i jego aktorzy prowadzą działalność edukacyj­ną i warsztatową dla różnych grup wiekowych. Lider zespołu w wolnych chwilach pracuje nad autorskimi monodramami, które z chęcią pokazuje z okazji ważnych wydarzeń w Krośnie lub Brzozowie, ponadto przez kilka lat prowadził młodzieżową grupę teatralną Bestia.